“Kiedy zaczniemy panować nad całym światem, istnienie każdej innej religii będzie dla nas niepożądane, poza kultem bóstwa, z którym losy nas łączą przez to, że jesteśmy narodem wybranym i losy nasze związane są z losami świata. Dlatego powinniśmy zniszczyć wszelkie inne wierzenia”. Powyższe słowa, zawarte w supertajnej księdze “Protokóły obrad mędrców Syjonu” (s. 66 i 67), napisane ponad sto lat temu, streszczają tajny program działania potomków Sanhedrynu, którzy od setek lat dązą do zdobycia władzy nad światem.
Nie co innego tylko ich chorobliwe, niesłychanie zbrodnicze dążenie do zdobycia władzy nad światem już dwa tysiące lat temu stworzyło nie kończący się ostry konflikt pomiędzy przywództwem żydowskim, a Chrystusem i Jego nauką. Przewrotność Sanhedrynu i ich potomków tkwi głównie w tym, że wywrócili do góry nogami sens powierzonego zadania narodowi żydowskiemu przez Pana Boga. Według ich interpretacji pojęcia “naród wybrany” - nie oni mają pełnić powierzoną im przez Boga misjonarską rolę w świecie, ale Pan Bóg ma im służyć w realizacji ich diabolicznych planów ziemskich.

Jedną z najbardziej zdumiewających spraw, którymi żyje Polonia,
to sprawa budowy pomnika Chrystusa Króla.
Sprawa ta jest brzemienna w daleko idące implikacje.
Ale wpierw chciałbym poświęcić nieco uwagi samej idei budowy takiego pomnika.